رمان بغض ترانه ام مشو

#بغض_ترانه_ام_مشو_پارت_404


شايد نفهميدي كه من بي اون كه تو چيزي بگي

سپردمت دست خدا كه بي خداحافظي نري

غصه راهمو نخور، شايد همين جا بمونم

شايد به مقصد رسيدم خودم فقط نمي دونم.





پخشو خاموش كرده، دستمو رو دنده فشرده گفت:

ـ فراموشم نكن.

دستمو بالا آورده، پشت دستمو نرم و پر بغض تر از اين چند وقته بوسيده گفت:

ـ فقط واسه خاطر خودت حرف زور اين جماعتو قبول كردم؛ چون خودت خواستي ازت مي گذرم.

من كي خواستم؟ من كي گفتم ازم بگذر؟ من كه چيزي نگفتم؛ من كه فقط بغض دادم واسه جواب نگات. د لا مروت تو مي خواي ازم بكني، تقصير من نذار. دستم بند لباش بود و لباي اون گرم تر از هميشه بند به بند انگشتامو بوسه مي كاشت.

ـ كي ديگه بهم بگه آقاي من؟ كي واسم ناز كنه؟ كي دلبري كنه؟ ترانه كاش يه چي مي گفتي، كاش فحش مي دادي؛ ولي حرف مي زدي. د فداي تو چته؟ بگو خانومم، بگو و اين دم آخري غمم نده. من كثيف، من آشغال...من هرزه. تو بگو، بزن تو صورتم؛ ولي تمومش كن. يه چي بگو همين الان بزنم رو ترمز. نمي خواي منو؟ از چشمت افتادم؟ باشه خانومم، خيالي نيست، تو خوش باش، من مهم نيستم.

ـ تمومش كن، باشه؟ بذار اين آخرش خوب تموم شه.

ـ تلخه، خوب نميشه، اين تهه تلخه.

ـ اين پايان تلخ خيلي بهتر از اينه كه يه عمر با تلخي زندگي كنيم. من واست خيلي كمم. مگه خودت نگفتي؟ مگه نگفتي ترانه فقط راه رسيدن به پوله. پولي نداشتم؛ پس مهره ی سوختم. بيا تمومش كنيم. هر دومون راحت ميشيم. من شكنجه نميشم و تو از دست يه طفيلي راحت ميشي.

با دست تو پيشونيش كوبيده، چشماشو خون گرفته، پاش رو پدال گاز فشرده شده گفت:

ـ من كثافت كي گفتم طفيلي؟ ترانه حرفات زور دارن، خلي زور دارن.

ـ من لپ كلامو گفتم، كوچه رو رد نكني.

romangram.com | @romangram_com