#بیراهه_ای_در_آفتاب_پارت_125
- نميدونم . تو بارها گفتي پدر ومادرت مقصر بودن ، اما منم بي تقصير نبودم . چه كنم كه حريف دلم نشدم . گمونم نمي كردم وسوسه شي .
- اگه مهينم ازم طلاق بگيره و پدر و مادرم و خونواده مهين رو مجاب كنم و ثابت شه ادامه زندگي برا هر دوي ما عذاب آوره بازم ...
ميان حرفم آمد و گفت :
- نه نه ، هيچ زني راضي به طلاق نميشه . من به خودم اجازه نميدم زني مثل مهين رو كه هيچ تقصيري نداره و زندگيش اين طور تباه شده ، آواره و سرگردون كنم .
چند لحظه هر دو ساكت شديم و چشم به يكديگر دوختيم . گفتم :
- خوب يا بد ، راضي يا ناراضي ، داشتم زندگي مي كردم . چرا منو عاشق خودت كردي كه حالا از سرت وا كني ؟
- اگه مي خواستم تو رو از سر وا كنم ، هرگز بهت زنگ نمي زدم و حالام مجبور نمي شدم به خاطر تو از كارم دست بكشم . اولش دلم خوش بود هر روز تو رستوران مي بينمت و به همون ديدن راضي بودم . تلفن زدم كه فكر مي كردم رابطه مون دوستانه شه اما شاهدي كه اين طور هر دو مورد تمسخر اين و اون قرار گرفتيم . حالام چاره اينه از هم دور باشيم و همديگه رو نبينيم . شايد به مرور سر عقل بيام ، شوهر كنم و احساسات تو كه خيلي دير بيدار شد ، فروكش كنه .
- نميدونم چي بگم .
romangram.com | @romangram_com