#بچه_مثبت_پارت_202
- اوه ملی، مشکوک می زنیا، دو روزه زود میای سر کلاس.
شقایق هم با لودگی ادامه داد:
- نکنه اون روز سهرابی دعوات کرده؟
- زهرمار، یه کم خیار شور بخور با نمک شی.
دوتاشون دو طرفم نشستن و در همون حال به متین سلام کردن و اونم مثل همیشه با سر پایین جوابشون رو داد. شقایق تو گوشم زمزمه کرد:
- این چشه؟ با اخم جوابم رو داد.
- از بس بی مزه ای.
- وا، به این چه؟
- با صدای نکره ی تو احتمالا خود سهرابی هم تو دفترش فهمید، چه برسه به این.
- اوه، چه دفاعی هم می کنه! حالا که فعلا شرط و باختی و باید بری جلوی همه بچه های کلاس بهش بگی "آه عشق من، مرا بنگر نه آن کفش های سیاهت را که هم رنگ چشمانت رنگ شب است."
صدای خنده هر سه تامون بلند شد و همون وقت یکی از پسرای آشغال ترم بالایی که احتمالا ترم ده بود، وارد شد و رو به ما گفت:
- جون، چه ناناز می خندید!
هر سه تامون ساکت شدیم و شقایق گفت:
- اَه،خیلی ازش خوشم میاد!
- چی جیگر؟ صدات رو نشنیدم.
- شقایق ولش کن، نمی بینی چقدر ...
- چقدر چی خوشگله؟
- گورت رو ...
romangram.com | @romangram_com