رمان بچه مثبت

#بچه_مثبت_پارت_200


- بفرمایید.

- ملیسا، من دیشب هم بهت گفتم، من بهت علاقه دارم و نیتم هم فقط ازدواجه. خب می دونم ما با هم خیلی متفاوتیم، اما هر کاری کردم دلم رو قانع کنم که ازت بگذره نتونستم، واسه همین افسار عقلم هم دادم دست دلم تا هر کاری خواست بکنه.

اومدم بگم "تازه حالا عاقل شدی!" اما به جاش یه لبخند ناناز بهش زدم و گفتم:

- خودم می دونم که ما از نظر عقیدتی و خانوادگی خیلی با هم فرق داریم، اما ...

ساکت شدم. مثلا چی باید می گفتم؟ این که من کلا عقل تو کله ام نیست و تموم تصمیمام هم از روی احساسمه؟ بدتر از همه این که خودم هم جلوی احساسم به متین کم آورده بودم و یه جورایی داشتم تسلیمش می شدم.

متین که دید حرفی نمی زنم، گفت:

- موضوع اینه که برای من بعضی از اعتقاداتم خیلی با ارزشه و نمی تونم خیلی راحت ازشون بگذرم.

برای این که منم کم نیارم گفتم:

- خب منم همین طور.

- مهم ترین و با ارزش ترین چیزی که در حال حاضر تو این دنیا دارم مادرمه، اون برای من تموم جوونی و زندگیش رو گذاشت، نمی تونم و نمی خوام که بعد از ازدواجم تنهاش بذارم. نمی گم می خوام همسرم رو مجبور کنم با مادرم زندگی کنه، اما حداقل می خوام خونم نزدیکش باشه و همسرم هم جای دختر نداشتش رو پر کنه. اگرچه مائده رو مثل دختر واقعیش دوس داره و حتی گاهی مائده اون رو مادر صدا می کنه، اما من از همسرم انتظار دارم که منو مجبور نکنه بین اون و مامانم یکی رو انتخاب کنم. متوجهی که؟

خب اگه هر کسی دیگه ای به جای بهجت جون، مادر متین بود، همین الان پا می شدم و می رفتم، اما با شناختی که تو این مدت کم از مادرش پیدا کرده بودم یه جورایی عاشقش بودم، برای همین فقط گفتم:

- متوجهم.

- تو که ... تو که با این موضوع مشکلی نداری؟

- اصلا.

لبخند مهربونی زد و گفت:

- تو همون چند روزی که پیش ما بودی مامان عاشقت شده.

- دل به دل راه داره.

- خب، نوبت توئه.


romangram.com | @romangram_com