رمان آن نیمه دیگر

#آن_نیمه_دیگر_پارت_281

سر تکون دادم و گفتم:

دقيقا قراره چطور به خاطر کارش تنبيه بشه؟

بارمان يه قدم جلو اومد و گفت:

رادمان گوش کن...

حدس مي زدم... نمي دونم چرا... ولي ته دلم مي دونستم اين جواب رو مي شنوم. با ناشکيبايي گفتم:

تنبيه نمي شه... نه؟

بارمان گفت:

من کارشو تاييد نمي کنم... ولي کارش بدم نبود... اين موضوع باعث مي شه هم پژمان هم آتوسا يه توجه ويژه بهت بکنند.

با ناباوري به بارمان نگاه کردم و گفتم:

باورم نمي شه داري اين حرف رو مي زني... اگه بلايي سر پاي اين دختر بياد و ديگه نتونه راه بره چي؟

بارمان دستش رو توي هوا تکون داد و گفت:

تو مي دوني باباي اين دختر تا حالا چند تا دختر رو ناکار کرده؟

صدام و بالا بردم و گفتم:

خودش چي؟

بارمانم صداش رو بلند کرد و گفت:

رادمان اين چيزها رو بذار کنار... بين يه گله خلافکار نمي توني اين طوري دووم بياري... ديدي مجيد امروز چي بهت گفت؟ اين آدما از زور فقر و بدبختي اومدن دنبال اين کار... آدم هايي که به تو و موقعيت و ثروتي که داشتي در حد مرگ حسودي مي کنند. منتظرن که فرصتي براي عقده فشاني پيدا کنند...

با عصبانيت گفتم:

آخه اونا از کجا مي دونند؟

بارمان با دست به هيکلم اشاره کرد و گفت:

سرتا پات داد مي زنه... همين جنتملن بودنت مي شه برات دردسر... همين عقده اي نبودنت... همين کارهات... نجابت هاي اضافيت... حرف زدن هاي مودبانه ت...

داد زدم:

يعني بشم مثل تو؟ يادم بره که از کجا اومدم و کي بودم؟ خودمو گم کنم که دووم بيارم؟ اين قدر پست بشم که يه دختر رو زير بگيرم؟

romangram.com | @romangram_com