رمان اگه بدونی

#اگه_بدونی_پارت_194


“کل کلاش. اذيت کردناش. اخم کردناش. عصبي شدناش

خنديدناش. مهربون شدناش.”

رفتني ميره يه روزي من از اول مي دونستم

کاش نمي شدم خرابت

کاش مي شد کاش مي تونستم

“تصور تن صداي مردونه و گرمش.

(_ اشوان؟.

نگام کرد و خونسرد گفت:

_ چيه غريبه.؟

با اين حرفش اونم تو اون موقعيت نميدونستم بخندم يا گريه کنم.

_ من ميترسم.

باز با همون لحن گفت:

_ چه خوب. حالا به من چه؟.

با ترس گفتم:

_ اگه بيوفتيم ميميريم؟.؟.

لبخنده خاصي زد و گفت:

_ تو اره ولي من نه.

اب دهنمو قورت دادم سعي کردم کوچکترين تکوني نخورم.

_ چرا تو نه؟.

باز ريلکس گفت:

- چون غريبه جون من از بچگي باشگاه ميرفتم بدنم اماده ي ضربست اما تو به محض اينکه بيوفتي

به دو قسمت مساوي تقسيم ميشي.

با اين حرفش خيلي سريع بهش چسبيدمو محکم بازوشو گرفتم. از اين کارم خندش گرفت و گفت: _ غريبه زشته که منو اينجوري ب*غ*ل کردي.

با بغض گفتم:


romangram.com | @romangram_com