#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_784
_مادرم طلاق میگیره و با بابام ازدواج میکنه.محمد باقر وقتی که دید مادرم خیلی راحت قبول کرد که ازش جدا میشه عماد رو بخاطر
اینکه مادرم از غم دوریش عذاب بکشه ازش میگیره و....
سکوت کرد و به نقطه نامعلومی خیره شد.پازلای بهم ریخته مغزم کنارهم چیده شد.تشخیصش کار سختی هم نبود که بعدش چه اتفاقی
میفته!بعدشم عماد بزرگ میشه و برای انتقام تصمیم میگیره از مادرش انتقام بگیره و مادرمن رو ! حوا رو! که هیچ نقشی تو این ماجراها
نداشت رو مورد تونه قرار میده و به بدترین نحو ممکن احساساتش رو بازی میده.ریزش اشکای مامان بیشتر و بیشتر شده بود با صدای
پر بغض و متاثر نالیدم:_مامان اروم باش اون روزا تموم شده...
هق هق ریزی میکرد و انگار صدام رو نمیشنید.تا خواستم کاری کنم در اتاق باز شد و بابا وارد شد.اول از همه نگاهش افتاد به مامان و
شونه های لرزونش که از شدت گریه میلرزید.به توجه به من اومد جلوتر و زیر تخت زانو زد.مامان رو تخت نشسته بود و بابا زیرتخت
رو زمین کنارش زانو زده بود.شونه هاش رو به اغوش کشید و با لحن مردونه ای گفت:
_حوا؟!خانومم؟گریه نکن اروم باش.
مامان سرشو تو شونه مامان پنهون کرد و هق هقش شدیدتر شد.حس میکردم که باید تنهاشون بذارم.شب بخیر ارومی گفتم و از اتاقشون
خارج شدم
*
فکرم درگیر قضیه اقای مفاخر و گذشته مادربزرگم بود.تو یه تصمیم انی حرکت کردم سمت اتاق پدربزرگم.ضربه ای به در زدم و وارد
شدم،رو تختش نشسته بود و کتابی دستش بود.عینک رو چشماش هم حاکی از زیاد بودن مدت مطالعه اش میداد.با دیدنم تو چهارچوب در
کتابش رو بست و با مهربونی گفت:
_چیزی میخوای عزیزم؟!
کامل وارد اتاق شدم و درو پشت سرم بستم.رو تخت نشست و عینک مطالعه اش رو هم از چشماش برداشت.برای پرسیدن سوالی که تو
ذهنم بود تردید داشتم اما میدونستم اگه تو دلم نگه دارم و برای هیچکس مطرح نکنم شب خوابم نمیبره!لب ترکردم و با من من گفتم:
_پدربزرگ راستش مامان گذشته اش رو برام تعریف کردیعنی با دادن دفترچه های خاطراتش به من گذشته اش رو برام روشن کرد.
صورتش تو کسری از ثانیه جدی شد و درست مثل کسایی که مجرم گرفته باشن بهم زل زد.حقا که سرهنگی برازنده اش بود!مقابل این
چشمای نفوذناپذیر و جدی چه کسی میتونست شونه خالی کنه و در بره؟!با صدای جدی و خشکش به خودم اومدم:
_خب؟!
romangram.com | @romangram_com