#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_775
بخاطر قرصایی که خورده بود بی حال شده بود و خوابش گرفته بود،دسته ویلچر مامان رو گرفتم و طبق ادرسی که خودش گفت هدایتش
کردم سمت اتاقش.بابا و اراد و پدربزرگ تو هال نشسته بودن و داشتن باهم صحبت میکردن.مامان به محض ورود به اتاقش حوضچه
چشماش پر اشک شد و با دلتنگی به جای جای اتاق خیره شد.با انگشتش به پنجره اشاره کرد و با لحنی اغشته به بغض گفت:
_حوا این پنجره محل قرارای منو پدرت بود.خیلی شبا میومد و غافلگیرم میکرد.
اروم خندیدم و گفتم:
_به به دیگه چی؟!
قطره اشکی چکید رو گونش با پشت دستش پاکش کرد و گفت:
_دیگه چی میخوای تا بدونی؟!امشب تا صبح بیدارم تا همه مجهولات ذهنت رو معلوم کنم!
با ذوق گفتم:
_تو دفتر خاطرات خیلی چیزا واسم گنگ بود مامان.
شالش رو از دور گردنش باز کرد و گفت:
_مثلا کجاش؟!
دسته ویلچرش رو گرفتم و هدایتش کردم سمت تختش با کمکش خودش رو تخت خوابوندمش و پتو رو کشیدم رو پاهاش خودمم کنارش
چمباتمه زدم و گفتم:
_مامان بابا چرا یهو رفت با مها ازدواج کرد؟یادمه تو دفترخاطرات خونده بودم که تو و بابا یروز تو یه کافه همه چیزو تموم میکنین و
برعکس انتظار تو بابا واقعا میره دنبال مها و ولت میکنه چرا بابا رفت؟!مگه عاشقت نبود؟
مامان اهی کشید و گفت:
_مجبور بود بره.بابات بخاطر مادرش رفت.
متعجب گفتم:
_بخاطر مادرجون رعنا؟!چرا؟
دستمو تو دستش فشرد و گفت:
_جانان ما ادما بعضی اوقات باید کاری که قلبمون میگه رو انجام ندیم.شاید همون لحظه از خودمون یا دیگران متنفر بشیم اما بعدش یه
ارامش خیالی هست که می ارزه به همه چی،مادر بزرگت موافق صد در صد ازدواج مها و ازاد بود چون پای ابروشون وسط بود.وقتی
romangram.com | @romangram_com