رمان آدم میشوم اگر تو حوای من باشی

#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_774

بزرگترشد اراد خیلی کم حرف و گوشه گیر شده بود اراد زنگ در رو فشرد و بی حوصله دستی لابه لای موهاش کشید رفتم سمتش و با
کنجکاوی گفتم:
_اراد؟چیشده؟
تاخواست لب باز کنه و چیزی بگه در با صدای تیکی باز شد و قامت مردی تو قاب در ظاهرشد نگاهش رو تک تکمون چرخید و در
اخر روی مامان ثابت موند.با دیدن مامان مردمک چشماش لرزید.قدمی به سمتش برداشت و با چشمایی گشاد شده به مامان خیره
شد.انگار نمیتونست باور کنه که یدونه دخترش رو این ویلچر لعنتی اسیره!نگاهی به مامان انداختم،اشک تو چشماش جمع شده بود و
لباش میلرزید.بابابزرگ چند قدم فاصله بین خودشو مامانو پر کرد و جلوی مامان زانو زدبا صدایی لرزون گفت:
_دخترم!
با بلند شدن صدای بابابزرگ بغض مامان ترکید و با هق هق نالید:
_بابا!
بابابزرگ خودشو به سمت جلو کشید و شونه های مامان رو به اغوش کشید بوسه ای رو موهاش نشوند و گفت:
_چه اتفاقی برات افتاده یکی یدونه بابا؟
از شدت گریه مامان نمیتونست حرف بزنه.سرشو گذاشت رو سینه بابابزرگ و گفت:
_دلم برات تنگ شده بود بابا.
از دیدن این صحنه فوق احساسی گریه ام گرفته بود.دستمو جلوی دهنم گرفتم و قدمی به عقب برداشتم که خوردم به اراد دستشو حلقه کرد
دور کمرمو گفت:
_تو دیگه احساسی نشو خواهرمن!
اروم خندیدم و گفتم:
_نبابا!
لپمو کشید و گفت:
_فیلم هندی شده.
با صدای بابابزرگ که منو مخاطب قرار داده بود از اغوش اراد خارج شدم و تو اغوش گرم و پرمهر بابابزرگ فرو رفتم
*بعد اینکه احوالپرسیا تموم شد وارد خونه پدربزرگ شدیم.یکساعت اول که فقط به اظهار دلتنگی و گشت و گذار تو خونه گذشت.مامان

romangram.com | @romangram_com