#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_772
همه نیاز به یه انگیزه داره پدربزرگت خیلی وقته که ایران تنهاست و چشم به راه مادرته،میدونم که حوا هم دوست داره پدرش رو
ببینه،میخوام تو اولین فرصت بریم ایران و روحیه مادرت رو دوباره برگردونیم ازت میخوام باهاش صحبت کنی و امادش کنی.
با شنیدن جمله بابا استرسی چنگ انداخت به دلم!من برای اولین بار دارم میرم ایران!لبخندی زدم و گفتم:
_چشم بابایی خودم با حوا جونت صحبت میکنم!
لبخندی زد و لپمو محکم کشید و بعد ، از اتاق خارج شد.نشستم رو تخت و به حرفای بابا فکر کردم.برای اولین بار قراره با فامیلای
مامان و بابا روبه شم!البته باپدرجون و مادرجون چند باری که اومدن اینجا روبه روم شدم و دیدمشون.با بابابزرگ هم همینطور! یه مرد
جدی و خشک بود.البته از سرهنگ مملکت بیشتراز این نمیشه انتظار داشت،از اخلاقش خوشم میومد.کلا از ادمای جدی خوشم میومد
ولی از اخلاق پسرایی مثل سهیل متنفر بودم!یه پسر اویزون که فکر میکنه نبود یه دختر تو زندگیش باعث میشه سیستم زندگیش مختل
بشه!پوزخندی زدم و تصمیم گرفتم چمدونم رو ببندم صد در صد خیلی زود ممکنه مقدما رفتنمون فراهم شه ناگهان یاد عماد افتادم!اون
مردی که حتی با خوندن خاطرات مامان نفرت خاصی ازش به دل گرفته بودم!اون مرد منفور و رذل رو هم ممکن بود ببینیم؟!طبق
چیزی که مامان تو دفتر خاطراتش نوشته بود گفته بود که عماد رو بخشیده اما بازم قانون براش حبس بریده بودحتما الان بعداز گذشت
بیست سال ازاد شده!اخرین چیزی که ازش میدونم یه دختر به اسم هیوا داشت که از اراد بزرگتر بود،یعنی بعداز هیوا بازم بچه دار
شدن؟!اصلا من چرا انقدر راجب به زندگی اونا کنجکاو شدم!هراتفاقی افتاده که افتاده به من چه!
*
بالاخره بابا بهم رضایت اخر رو داد و من با چاپلوسی و ناز عشوه مختص به خودم به مامان خبردادم که قراره خانوادگی بریم
ایران.وقتی شنید قراره بریم ایران برخلاف چشمای ستاره بارون شده پراشکش با یه لحن مصمم و جدی مخالفت کرد!راضی کردنش
خیلی طول کشید ولی بالاخره راضی شد!میدونستم مامان نمیخواد کسی اونو تو این وضعیت ببینه اما چاره دیگه ای جز این راه
نداشتیم!اراد میگفت که نمیاد اما افتادم به جونش و راضیش کردم تا بیاد! بخاطر اینکه روند درمان مامان جلوتر بیفته خود اراد هم
میتونست یه انگیزه باشه!بالاخره روز رفتن فرا رسید.گوشیم خاموش بود و میدونستم اگه روشنش کنم با سیلی از سوالات روبه رو
میشم!وارد فرودگاه شدیم و با تاخیری که حین پرواز پیش اومد بعد چند ساعت طاقت فرسا بالاخره پا گذاشتیم تو خاک ایران!با شال
احساس غریبی میکردم،برام یجوری بود!بابا اژانسی گرفت و مستقیم رفتیم سمت خونه بابابزرگ...میدونستم دل تو دل مامان نیست تا
باباشو ببینه...بابا دستای یخ زده مامان رو گرفت تو دستش و گفت:
_خوبی خانومم؟!
romangram.com | @romangram_com