#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_771
_زنت تحویلت اقای پدر!
اروم خندید و با پررویی گفت:
_برو بیرون خانوممو کار دارم!
مامان توبیخ گر گفت:
_ازاد!
نگاه بابا برگشت سمتش و با مظلومیت گفت:
_خب کارش ندارم!
از این لحن پرشیطنت بابا بلند خندیدم بابا حرکت کرد سمتم،اول خم شد سمت منو رو موهام رو بوسید بعد با همون لحن شیطون مختص
خودش گفت:
_باز اومدی اینجا مخ خانوم منو خوردی؟
اخمی کردم و با قهر رو برگردوندم!همیشه بابا تو هر شرایطی طرف مامان بود! ارزو به دل مونده بودم یبار تو سنگر من باشه! مامان
مریض نبود همینجوری بود چه برسه به الان که وضعیت روحی مامان اسیب دیده!بوسه ای هم رو موهای مامان کاشت و گفت:
_عزیزم خوبی؟
مامان لبخند غمگینی زد و گفت:
_خوبم!
از این لحن پرغم مامان دلم گرفت،کاش بشه دوباره مامانم سرپا شه!از جام بلند شدمو از اتاقشون زدم بیرون...خیلی احساس خوبی
داشتم،حداقلش اینه عذاب وجدان نداشتم و میدونستم که مادرم از این رازم باخبره!
*به محض وارد شدنم به اتاق صدای بابارو از پشت سرم شنیدم که داشت صدام میزد:
_جانان؟!
چرخیدم سمت بابا و گفتم:
_بله بابایی؟!
کامل وارد اتاقم شد و درو پشت سرش بست.یدور اجزای داخل اتاقم رو از نظر گذروند و گفت:
_امروز با دکتر مامانت صحبت کردم،گفت که با انجام یسری ازمایشا و تمرینات و ورزش میتونه دوباره سرپا شه و راه بره اما اول از
romangram.com | @romangram_com