#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_764
_نمیخوام بیا بغلم بخوابیم!
کنارش نشستم و همونطوری که به اراد نگاه میکردم گفتم:_پاشو این بچه رو نگهدار من برم دوش بگیرم.
با شنیدن جمله ام هوشیار ترشد و با چشمایی خمار از خواب زل زد به ارادی که کنارش مشغول دست و پا زدن بود با خنده خم شد سمت
اراد و گفت:
_به به گل پسرمنو نگاه کن...به بابات رفتی انقدر جذاب شدیا وگرنه اگه به مادرت میرفتی مینداختمت تو سطل اشغال!
اخمی مصلحتی کردم و ضربه ای به بازوش زدم بی توجه بهم خم شد و دست ارادو بوسید از جام بلند شدم و بلند گفتم:
_حواست بهش باشه من برم دوش بگیرم.
مثل بچه ها نق زد:
_منم میخوام بیام!
نیشخندی بهش زدم و گفتم:
_شما پیش همون پسر خوشگلت بمون!
از این لحن پر حسادتم بلند خندید و دیگه چیزی نگفت
*
چند سالی از تولد اراد میگذشت که دوباره باردار شدم و این بار دختری به دنیا اوردم با دنیا اومدن دخترم انگار خوشبختیمون دوچندان
شد،دخترم خوشبختیمون رو کامل کرده بود و حالا بیشتر تو زندگی منو ازاد به جای هیجان ارامش رواج داشت ارامشی که همه اش رو
مدیون بچه هام بودم و صد البته ازادم...ازادی که اگه نبود صد در صد من تو این جایگاه نبودم چند سالی میشد که زندگی روال عادی
خودشو داشت و من کم کم داشتم به این باور میرسیدم که انگار از بدو تولد تا به این حد ارامش داشتم و خوشبخت بودم کم کم داشت
فراموشم میشد که تو گذشته ام عمادی وجود داشته و کل ارامشم رو ازم سلب کرده بود!کمتر به گذشته فکر میکردم و بیشتر تو حال
زندگی میکردم خاطراتم رو مینوشتم نمیخوام اشتباه مادرم رو تکرار کنم! اشتباهی که باعث شد من یه برهه از زندگیم تباه شه! تصمیم
داشتم وقتی بچه هام از اب و گل در اومد همه چیزایی که تو گذشته من و ازاد وجود داشت رو بهشون بگم نمیخوام با نگفتن حقایق خدای
نکرده مشکلی تو ایندشون بوجود بیارم!فنجون قهوه ای که برای خودم ریخته بودم رو سر کشیدم و به اسمون ابری چشم دوختم با صدای
باز شدن در چرخیدم سمت در و با دیدن ازاد لبخندم پررنگ شد به استقبالش رفتم و همونطوری که کتشو از دستش میگرفتم گفتم:
_خوش اومدی عزیزم.
romangram.com | @romangram_com