رمان آدم میشوم اگر تو حوای من باشی

#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_751

_مهم اینه پسرمون زندست به این فکر کن خانومم اروم باش
مشتامو کوبیدم به سینه اش و با هق هق گفتم:
_چرا زندگی روی خوششو بهم نشون نمیده اخه چرا....!!!!!
بوسه ای رو موهام کاشت و گفت:
_به این جوجه شیر نمیدی؟! خیلی گشنشه گناه داره...
*
بزور از اغوش ازاد جدا شدم و با چشمایی اشکی به بچه ای که کنار ازاد بود خیره شدم با صدایی دو رگه گفتم:
_میترسم بغلش کنم خیلی کوچولوئه!
ازاد اروم خندید و خم شد بچه رو از تختش جدا کرد با دیدن پسرم بغل ازاد دوباره چشمه اشکام جوشید ازاد اخمی مصلحتی کرد و گفت:
_عه حوا دیگه چرا گریه میکنی خانومی!
دستای لرزونمو بالا اوردم و اشکامو با پشت دستم خشک کردم با صدای ارومی گفتم:
_نمیتونم خودمو کنترل کنم!..
نزدیکم شد و کمک کرد بچه رو به اغوش بکشم عجیب دلم هوای مادرم رو کرده بود!مادری که الان بیاد و کمک حالم باشه! مادری که
بیاد و راه و روش بچه داری رو بهم یاد بده...دوباره اشکام راه افتاد و سر خورد رو لباس پسرم ...ازاد چونه ام رو گرفت و سرمو
برگردوند سمت خودش،با ارامش اشکامو پاک کرد و گفت:
_گریه نکن خانومن اروم باش،میخوای بچه رو بده به من اروم شدی بهش شیر بده.
سریع مخالفت کردم و گفتم:
_نه نمیخوام از خودم جداش کنم!
ازاد با اخمی مصلحتی گفت:
_دیگه کم کم داره حسودیم میشه!
بی حال خندیدم و دوباره به بچه چشم دوختم...احساس غربت میکردم دلم میخواست الان دورم شلوغ باشه اما!....ازاد دستش نشست رو
بند لباس بیمارستانم و زیرگوشم گفت:
_گشنشه حوا

romangram.com | @romangram_com