#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_725
_چرا نباید ناراحت شم اونم ادم بود...حق زندگی داشت حق داشت خوشبخت بشه ...حق داشت...اخه اون حتی روی خوش زندگی رو
ندید!
بابا با همون لحن جدیش گفت:
_تو از کجا میدونی روی خوش زندگی رو ندیده؟تو که گفتی یچیزی در حد ما از اون میدونی!
دروغم رو شد!به همین راحتی!سرمو انداختم پایین و گفتم:
_یچیزایی از گذشته برام تعریف کرده بود...حالا قاتل اقای مفاخر کیه؟
بابا از جاش بلند شد و همونطوری که میرفت سمت کتش گفت:
_هنوز مشخص نیست.
من میرم شمام بیاین.بعد با قدمای بلند از اتاق خارج شد.ازاد بلند شد و دستش رو گرفت سمتم.با اکراه از جام بلند شدم و با بغض گفتم:
_چرا بابا اینطوری کرد؟
شالمو رو سرم مرتب کرد و گفت:
_چجوری؟مثل همیشه بود!
با کلافگی گفتم:
_نه..خیلی جدی بود!
بعد مرتب کردن شالم سرشو خم کرد و بوسه ای رو پیشونیم کاشت.زیر گوشم گفت:
_بریم!
اروم گوشه کت ازاد رو از پشت کشیدم و گفتم:_چیشده؟
دستمو از کتش جدا کرد و بجاش پنجه هاش رو فرو برد تو پنجه هام منو کشید سمت درو گفت:
_هیچی نشده بیا بریم.
پامو کوبیدم رو زمین و گفتم:
_مثلا چرا به من نمیگین چیشده؟
ایندفعه جدی شد و با جدیت گفت:
_وفتی میگم چیزی نشده یعنی واقعا نشده اوکی؟
romangram.com | @romangram_com