رمان آدم میشوم اگر تو حوای من باشی

#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_724

ناخواسته اخم ظریفی رو چهره ام نشست.تکیه زدم به کاناپه و گفتم:
_این سوالا برای چیه؟!
بابا باهمون لحن جدیش گفت:
_جواب بده حوا،از اقای مفاخر چی میدونی؟!
من هنوز نامه هارو کامل نخونده بودم تا جواب بدم ناخداگاه گفتم:
_در حد شما!
خودمم نمیدونم چرا همچین حرفی زدم!
_در حد ما؟یعنی چی؟درست بگو چی میدونی!
با کلافگی گفتم:
_یعنی اینکه میدونم قبلا با مامان ازدواج کرده،پدر عماده و... همینقدر میدونم!..بابا عصبی نفسش رو داد بیرون.نگاهی به ازاد انداختم و گفتم:
_ازاد؟چی شده؟این سوالا برای چیه؟اتفاقی افتاده؟
ازاد سرش رو انداخت پایین و زیرلب گفت:
_متاسفانه اقای مفاخر به قتل رسیده...
با بهت نالیدم:
_چ....چی؟!!!
*
نگاه ازاد تو صورت پراز بهتم چرخ میخورد زیرلب گفتم:
_اخه...اخه یعنی چی اخه کی باید اقای مفاخرو بکشه اخه....
بغض تو صدام نذاشت جمله ام رو ادامه بدم همش یاد بغض تو صداش میفتادم وقتی که داشت برام قضیه رو توضیح میداد...دو دستم رو
محکم کشیدم رو صورتم برام مهم نبود ممکنه ارایشم پخش بشه!.. نمیتونستم باور کنم اخه مگه میشه باور کرد؟ لبامو محکم بهم فشردم تا
اشکام جاری نشه... ازاد از جاش بلحد شد و اومد کنارم شونه هام رو گرفت و گفت:
_عزیزم فکر نمیکردم انقدر ناراحت شی...
با بغض گفتم:

romangram.com | @romangram_com