#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_698
ناخواسته پوزخندی رو لبام نقش بست با دیدن پوزخندم اخمش شدید تر شد و فشار دستاش هم دور بازوم بیشتر شد زیرلب غرید:
_به من پوزخندی تحویل نده!
پوزخندم پر رنگ تر شد،بازوم رو ول کرد و عصبی گفت:
_بمون برمیگردم.
بعد زدن حرفش با قدمایی بلند رفت داخل مغازه.عقب گرد کردم و نگاهی به کفش فروش ی کنار مزون انداختم،جلوی ویترینش ایستادم و
مشغول نگاه کردن به کفشا شدم نگاهم به کفشا بود ولی ذهنم سمت ازاد و رفتار مادرش پرسه میزد یعنی رعناجون از روی عمد من رو
اورد اینجا؟ یا اینکه حرف ازاد درسته..درسته که اگه مادر ازاد هم مقصر باشه ازاد هیچوقت بد مادرش رو نمیگه...دستمو داخل جیب
پالتوم فرو بردم شور و شوق سال نو همه جا پیچیده بود. با حلقه شدن دستی دور کمرم حواسم جمع شد و با ترس به عقب برگشتم،با دیدن
ازاد نفس اسوده ای کشیدم و موضع ام رو حفظ کردم با اخم کمرنگی گفتم:
_کجا رفتی؟!
بدون توجه به اینکه تو بازاریم بوسه ای رو پیشونیم کاشت و گفت:
_رفتم به مامان گفتم که خودش با راننده بره خونه منو تو باهمیم.
اهانی گفتم و سعی کردم حلقه دستش رو از دور شونه ام باز کنم اما سفت تر منو به خودش فشرد و گفت:
_کجا در میری؟
با گونه های رنگ گرفته گفتم:
_ازاد بیرونیما!
بی توجه به حرفم شالم رو کشید جلوتر و گفت:
_خب؟!
با تشر گفتم:
_زشته برو کنار.
انگشتش رو نوازش وار کشید رو گونه ام و گفت:_اول بگو که ازدست من دلخور نیستی.
پوفی کشیدم و گفتم:
_نیستم عزیزم نیستم
romangram.com | @romangram_com