رمان روژان، قربانی یک رسم

#روژان،_قربانی_یک_رسم_پارت_107

اماده از اتاق در می یام بیرون . هنوز خوابه .

میرم سمت در و از خونه در می یارم بیرون . دمه نگهبانی کلید ها رو می دم به احمدی و میگم که اگه خانمی از دوست های همسرم اومد بهش بده .

مجتمع ما زیادی در و پیکر داشت ولی نمی دونم چرا دیروز اون اتفاق افتاده بود . راجع به دیشب که ازش پرسیدم می گفت که میخواستن به زور وارد خونه بشن که مامور ها واسه سرکشی به بقیه طبقات رسیدن و اجازه ندادن . به احمدی سفارش میکنم اگه مشکلی پیش اومد حتما بهم زنگ بزنه و راه می یوفتم سمت دفتر یکی از دوستام که اونا یه جلسه کاری داشتیم .

روژان

با صدای گلسا که اسممو صدا میکرد چشمهامو باز میکنم ولی از زور خواب نمی تونم باز نگهشون دارم و دوباره می بندم

دوباره دارن صدام میکنن ولی صدای گلسا نیست ... چند لحظه زول میکشه تا چشمهام باز ، باز بشه و اطراف وو ببینم .

- بیدار شدی پس ؟

با گنگی به گلسا و سرحر که بالای سرم نشستن نگاه میکنم . چی میگفتن اینا ... دوباره دراز میکشم

- نخواب تو رو خدا

دراز کشیدم ولی چشمهامو نبستم

- شما اینجا چی کار میکنید ؟

- اوف ، خانوم و نگاه کن ، ما از صبح معطلیم شما از خواب ناز بیدار بشید

- سرم درد میکنه

- دیشب چیزی خوردی ؟

- چیزی ....؟


romangram.com | @romangram_com