رمان موژان من

#موژان_من_پارت_478

لبخند زدم و گفتم :

- خيلي حس خوبي دارم . خوشحالم كه همه ي اتفاقاي بد و با هم پشت سر گذاشتيم .

نفس عميقي كشيد و گفت :

- منم خيلي خوشحالم .

نگاهم رنگ غم گرفت و چشمام به اشك نشست نگاهي بهم كرد و گفت :

- چي شد دوباره ؟

لبخند تلخي زدم و گفتم :

- كاش مامان و بابا پيشم بودن . حتما خيلي از تصميمم خوشحال ميشدن . قدرشون و ندونستم . الان كه ندارمشون ميفهمم .

دستم و توي دستاي مردونش گرفت و گفت :

- مُوژان انقدر خودت و ناراحت نكن عزيزم . اونا هر جا كه باشن دارن نگات ميكنن . مطمئن باش خوشحالن برات .

- اميدوارم .

رادمهر گفت :

romangram.com | @romangram_com