رمان دروغ دو نفره ( نسخه ی کامل )

#دروغ_دو_نفره_(_نسخه_ی_کامل_)_پارت_172


- بیا پایین...رفت

دست هاش رو از هم باز کرد:

- آغوش من برات بازه نترس بپر.

چشم غره ای رفتم که گفت:





- چشم غره رفتی؟

- بله

- تنبیهت کنم؟

زیر لب گفتم:

- برو بابا





با اخم نگاهم کرد:

- فهمیدم چی گفتی

دوباره آروم تر گفتم:

- چه خوب.!





چشم غره رفت. خنده ام گرفت اما لبم رو گاز گرفتم که نفهمه:

- برین عقب.بیام پایین





رادمهر-اگه افتادی چی؟

- نمی افتم.

ابرو هاش رو بالا انداخت:

- اگه افتادی من جمعت نمی کنما.!

-پاهام رو توی هوا تکون دادم و محکم گفتم:

- نمی افتم.





شونه بالا انداخت و یه قدم عقب رفت

شاخه ای که من روش نشسته بودم خیلی هم ارتفاع نداشت





از این نمیترسیدم که زمین بخورم

از این می ترسیدم که جلوش ضایع بشم و اصلا دلم نمی خواست این اتفاق بیفته.





دست هام رو روی شاخه دو طرفم گذاشتم و خودم رو به جلو خم کرد

آروم پریدم پایین و صاف ایستادم





با تخسی گفتم:

- دیدین نیفتادم؟

اخم کردم _نباید هشدار می دادین که سگ تو باغ هست؟





یه قدم نزدیکم شد:

- بله نیفتادی

ولی یه جای گرم و نرم و حسابی رو از دست دادی





برای عقب نرفتن با خودم کشمکش داشتم

نمی خواستم فکر کنه ازش می ترسم

با حالت چندش نگاهش کردم که





دستش رو بلند کرد و سمت گردنم آورد.

آب دهنم رو قورت دادم و به سختی تکون نخوردم اما وقتی دستش روی گردنم نشست ناخوآگاه عقب کشیدم





نیشخندی زد و همونطور که دستش رو هوا بود یه قدم دیگه برداشت.

دلم نمی خواست فکر کنه گیر افتادم

نعلوم نبود اگه میفهمید ترسیدم دیگه چطوری می ترسوندم.





نفس عمیقی کشیدم و خیلی سریع گفتم:

- می رم برگا رو جمع کنم.





خم شدم و با سرعت از زیر دستش در رفتم و به سمت برگا دویدم.

صدای خنده اش بلند شد:





- من اگه بخوام بلایی سرت بیارم کار یه ثانیه اس فرصت فرار کردنم نداری.





آب دهنم رو قورت دادم و نشستم به جمع کردن برگ ها.

خودم رو مشغول نشون دادم تا بذاره بره

نمی خواستم گیرش بیفتم





با دست لرزون همه رو توی پلاستیک می ریختم که صدای قدم هاش اومد

با وحشت از گوشه چشم نگاهش کردم





به سمت خونه می رفت

ناخودآگاه نفسم رو بیرون دادم و خیالم راحت شد که قرار نبود بیاد سراغم





نمی دونستم چند بار دیگه میشه از دستش فرار کرد.

حالم که جا اومد بقیه برگا رو جمع کردم





بلند شدم و پلاستیک رو که پر شده بود سمت در بردم.

همونجا کنار در گذاشتمشون که صدای مهبد تو گوشم پیچید:





- نیلو

دستم رو روی قلبم گذاشتم و گفتم:

- ترسیدم بابا

romangram.com | @romangram_com