رمان چشم هایی به رنگ عسل

#چشم_هایی_به_رنگ_عسل_پارت_196

و به من اشاره کرد:



- ایشون هم شیدا خانم هستند!



نرگس با لبخندی ملیح، نگاهم کرد و زیر لب زمزمه کرد:



- خیلی زیباتر از اونیه که من طرح زدم!



چشمکی به فرزاد زد و ادامه داد:



- پس تو هم بله؟ ای ناقلا!



فرزاد چند سرفه مصنوعی کرد و با دستپاچگی حرفش را برید



- اِ نرگس! قرار نشد منو اذیت کنی ها.



نرگس خنده صدا داری کرد و بطرفم آمد .با قدمهایی سست و نامتعادل جلو رفتم .با لبخندی تصنعی ، دستش را فشردم و اعلام خوشبختی کردم، ولی او گویی که سالهاست مرا می شناسد.چنان گرم و صمیمی برخورد کرد که متعجب بر جا ماندم . در هر صورت ارتباط صمیمانه او و فرزاد و صحبتهای مرموزشان، ذهن مرا بشدت درگیر کرد .طوریکه ناخودآگاه اخم کردم و ساکت در مبلی فرو رفتم .هر چقدر سعی کردم نتوانستم بی تفاوت و خونسرد باشم .به هیچ وجه تمایل نداشتم اشتباه گذشته را تکرار کنم ولی بهر حال این دختر جذاب و زیبا چه جایگاهی در زندگی پر رمز و راز فرزاد داشت؟



هرچند ایمان داشتم که آن چشمهای جادویی با آن صداقت و معصومیت بی حد و مرز ، هرگز نمی توانست خیانتکار و دو رو باشد .مسلما من در اشتباه بودم! فرزاد که دقیقا اعمالم را زیر نظر داشت کنارم نشست و با لحنی آمیخته به طنز و شیطنت نجوا کرد:



- اخمات رو باز کن که خیلی ترسناک می شی! چیه؟ چرا اینقدر تو لبی؟ نکنه خوشحال نشدی که آوردمت اینجا!


romangram.com | @romangram_com