رمان بغض محیا

#بغض_محیا_پارت_594

سري تکان دادم و بازحمت تورم را در آوردم...

سنجاق هارا هم به سختی باز کردم و سراغ لباسم رفتم...

هر کاري میکردم دستم به زیپ لباسم نمی رسید...

کمی تقلا کردم وکلافه دستم را از تنم وآیزان کردم تا کمی استراحت کنم...

که حس کردم لباسم کمی شل شد در تنم...

دلم ریخت با دیدنش که حوله به کمر پشتم ایستاده بود...

لب فشردم از خجالت که زیپ لباسم را کامل باز کرد...

از سر شانه ام هل داد و شانه ام را بوسید...

نگاهی از آینه به چشمان تبدارش کردم...

و زندگی من آغاز شد...

همان زندگی که آرزویش را داشتم...

****** دو سال بعد...

معذب و ناراحت جلوي آینه ایستادم...

و نگاهی ناراضی به لباس گشادم انداختم...

لبی کج کردم...

که دستش از پشت حلقه شد دور کمرم...

با ناراحتی گفتم...

- نگاه کن امیرعباس هیچی اندازم نیست...

همش تقصیر توئه...

خندید و شکم برآمده ام را نوازشی کرد...

- سه ماه دیگه که دخترمون بیاد...

قول میدم از اولم باربی تر میشی...

ناراضی دوباره خودم را برانداز کردم...

گونه ام را بوسید...

- از همیشه برام شیرین تري خانم...

لبخندي زدم...

- توام حاضر شو الان مینا منو میکشه...


romangram.com | @romangram_com