رمان بغض محیا

#بغض_محیا_پارت_581

بالا آمد و سلامی داد به مادرش و مادرم...

و من زودتر به اتاق رفته بودم به بهانه ي دیدن لباسهایم...

از مادرش سراغم را گرفت...

عمه گفت...

- تو اتاقه مادر، الان صداش میکنم...

پشت حرف عمه گفت...

- نمی خواد مادر خودم میرم...

دست مشت کردم از استرس، دلتنگ بودم...

اما دلم کمی ناز کردن و قهر کردن میخواست...

داخل شد و آرام سلام کردم...

بی آنکه برگردم به سمتم آمد ...

شانه ام را گرفت و به طرف خودش برگرداند...

- چه استقبال گرمی...

لب فشردم و خجالت زده...

راست میگفت هرچه که بود باید به استقبالش میرفتم...

نگاه دزدیمو گفت...

- از من فرار میکنی یا دارم اشتباه میکنم...

انگشت در هم پیچاندم...

- نه...

فرار نمی کنم...

و پشت به او کردم و مشغول دید زدن کشوها شدم...

دست روي شانه ام گذاشت...

و نوازش وار تا کمرم کشید دستش را...

و کمرم را در بر گرفت...

- جاي تو همینجاست راه فراري نداري...

پوزخند زدم و به سمتش برگشتم...

-گفتم که زیادي به خودتون مطمئنید پسر عمه...


romangram.com | @romangram_com