رمان بغض محیا

#بغض_محیا_پارت_567

میخواستم براي مینا حتما کاري انجام دهم...

ولی اگر امیرعباس میفهمید...

لب فشردم...

اصلا دلم نمی خواست فکر کنم به این اتفاق...

که قطعا مرا میکشت...

به خانه برگشتم و همراه شدم با مادر...

که منتظرم نشسته بود تا باهم به خرید برویم...

و بماند که شب چقدر منت کشیدم ...

از امیرعباسی که ناراحت بود از بی خبر بیرون رفتنم...

و چقدر شیرین بود لبخندش و بوسه اي که به پیشانی ام کاشت...

وقتی پشت هم ببخشید میگفتم...

و یادم نرفت قولی که گرفت...

و قول دادم بی خبر از او هیچ کجا نروم...

و هر لحظه با یاد آخر هفته دلم لرزید...

پنج شنبه بود و قرار شد قبل از کلاسم داخل کافه اي استاد را ببینم...

در کافه را باز کردم وصداي زنگوله اش کمی از استرسم را گرفت...

نگاهی به استاد کردم که منتظرم نشسته بود...

سلامی کردم و جوابم را داد، نشستم...

بی آنکه مثل همیشه لبخندي بزند،گفت...

- بفرمایید در خدمتم ..بی آنکه مقدمه چینی کنم سر اصل مطلب رفتم...

" - به خاطر مینا اینجام استاد...

بهتون از احساسش حرف زده...

و یادمه گفتید دلتون یه زندگی آروم میخواد...

و یادمه یه یار کنارتون میخواستید...

میخواستم به عنوان دوست مینا دلیل نخواستن مینا رو بدونم"...

جرعه اي از چایش نوشید و نگاهی انداخت...

به قهوه اي که برایم گارسون روي میز گذاشت...


romangram.com | @romangram_com