#بغض_محیا_پارت_549
عمه میان حرف امیرعباس آمد...
- پسرم خوب اینجام خونه ي خودته...
نگاهی به مادرش کرد...
" - نه مادر منظورم اینکه میخوام جدا زندگی کنم...
البته با اجازه ي شما"...
آقاجون برخلاف بار قبل که خروشید آرام بود...
امیرعباس منتظر نگاهی به آقاجون کرد...
آقاجون دست به ریشش کشید...
- نمی دونم من حرفی ندارم باباجان...
رضایت خود محیا و مادر و برادرش شرطه...
محسن که شرمنده ي تواضع امیرعباس بود چیزي نگفت...
ولی مادر گفت...
- بابا جان فکر میکردم قانون این خونه دور هم زندگی کردنه...
آقاجون خنده اي کرد...
" - دخترم ما داریم دختر شوهر میدیم...
و شوهر این حق و داره که ببرش خونه ي خودش...
هیچ وقت اجبار نبوده براي این قانون"...
مادر سرش را پایین انداخت انگار شرمش شد...
از مهربانی آقاجون و سو استفاده اش از قانون هاي خانواده...
براي نگه داشتن دخترش کنارش...
درکش میکردیم همه و سرزنش بار نگاهش نکرد هیچکس...
نم اشکی در چشمانش برق زد...
- ایشالا که خوشبخت شن...
دست زده همه و قرهاي مسخره نعیم ...
خنده هاي از ته دل رو لب همه میکاشت...
بعد از آن تمام بیست روز دیگر در گیر عروسی ساحل و محسن بودیم...
که از بعضی جهات به نفع ما شد...
romangram.com | @romangram_com