رمان برایت میمیرم

#برایت_میمیرم_پارت_293

دارم ، برای همین جوری به نظر میام که انگار یه چند کیلویی لاغرترم .

به این نکته اشاره کردم " اما باید قوی هم میبودم . باید عضله میداشتم . نمیتونی عضله داشته باشی و خلال دندون

باشی . فقط یه دو کیلو میتونستم وزنم رو کم و زیاد کنم ، برای همین باید دائم وزنم رو متعادل میکردم "

" واقعا ارزشش رو داشت ، که در طول مسابقه ی فوتبال ، بپری بالا و پایین و پام پام ) این جینگولیای دستشون (

تکون بدی؟ "

دیدین ، هیچی درباره ی تشویق کننده گی نمیدونست . خیره نگاهش کردم " من با بورسیه ی تشویق کننده گی

رفتم دانشگاه ، برای همین میگم اره ، ارزشش رو داشت "

" برای همچین چیزی بورسیه میدن ؟ "

" اونا به مردایی که توپ فوتبال این ور و اون ور میبرن ، بورسیه میدن ، پس چرا که نه ؟ "

انقدر عقل داشت که دیگه این موضوع رو ادامه نده " برمیگردیم به روزهای دبیرستانت . دوست پسر کسی رو

ندزدیدی ؟ "

یه صدای پرتمسخر از خودم تولید کردم " ممنون ، من دوست پسر خودم رو داشتم "

" پسرای دیگه ای جذبت نشده بودن ؟ "

" حالا اگه این طور بوده باشه هم ، چه کار میتونستم بکنم ؟ رابطه ی ثابتی داشتم و به هیچ کس دیگه ای هم توجه

نمیکردم "


romangram.com | @romangram_com