رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_765

_منو توچی?

_ منوتو قبلِ ....قبلِ ...

״محمد״ش گیر کرده بود میان حنجره اش و رها نمیشد. نمیشد.

_از قبل با هم... همو ...

پوف بلنداو را که شنید.سرش را بلند کرد. مانده بود و بیحوصله و خسته نگاهش میکرد.

برای کی داشت درد دل میکرد?برای این مرد.?کسی که در تمام این شش ماه شش ساعت حتی برایش همسری نکرده بود.

چرخید و رفت سمت لباسهایش׃بریم خونه.

فینش را بالا کشید و کیفش را برداشت׃میخوام برم خونه.

با دستی مرتعش مانتو اش را از جا رختی کند.

دوست داشت برود توی تنهایی اتاقش . سرش را بگذارد و بمیرد.

مهراد بود که از در فاصله گرفت و آرام آرام جلو آمد׃چرا داری اینجوری میکنی تو?

زلزله زده بود به تنش.زلزله زده بود و داشت چهار ستون بدنش را می لرزاند وویرانش میکرد.


romangram.com | @romangram_com