رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_761

برای برداشتن مانتو دست انداخته بود که معده اش تیر کشید. از شدت درد خم شد وهوفی کرد.

یکی اززانوهایش را گذاشت روی زمین ونفس عمیق کشید.عرق از تیره پشتش راه گرفته بود.

_اینارو میزارم سرپله سیمین خانوم....چیز دیگه لازم ندارین?.

مانتوتوی دستش ماند. این صدا.. این صدای بم... این صدای آشناکه از پشت پنجره های بسته هم قلبش را صدا میزد....که از پس اینهمه دیوارهم اسمش را میخواند.

صدای پریسا اجازه نداد جواب سیمین را بشنود׃دستتون درد نکنه آقا مهراد.... چیزی لازم داشتیم زنگ میزنم بهتون میگم.

״زنگ میزنم?״

پریسا زنگ میزد به مهراد?حس بدی توی قلبش جوشید.

دستش برای کنار زدن پرده هی رفت و هی برگشت.مهراد که نمیدانست آنجا ست ....که پشت پنجره ایستاده.....مهراد که از هیچ چیزخبر نداشت...مهراد که نمیدانست چه افسانه ی عاشقانه ای برایشان ساخته اند.

گوشه ی پرده توی مشتش مچاله شده بود.میان صداهای پشت پنجره برای شنیدن صدای رفتن او گوش تیز کرد.

در اتاق که یک ضرب باز شد پرده هم از دستش افتاد.

_اینجایی?

نگاهش را توی صورت او چرخاند.


romangram.com | @romangram_com