رمان سلطان

#سلطان_پارت_671


مهناز دست بردار نبود.

تاپش را هم ازتنش بیرون کشید و پشت سر سلطان دوید.

رروبه رویش ایستاد هر دو دستش را باز کرد و داد زد:

_نرو امیر سام...قول می دم بهت خوش بگذره.





نگام کن...ببینم...فکرکنم خیلی از نفس لاغر مردنی و زشتت سرتر باشم.

سلطان نفسش را با درد بیرون داد دستش را درست کنار سر مهناز روی دیوار ستون کرد.

وخیره به چشمان بی حیای دختر فریاد زد همچون شیری درنده.

_دست از سرم بردار لعنتی ....

نفسش گرفت...آخ بلندی کشید وچشمانش را از شدت درد روی هم گذاشت.

وبا همان حال بدش مهناز را به شدت کنار زد.

جلوی چشمش سیاهی می رفت.

دست لرزانش را روی دستگیر گذاشت.

romangram.com | @romangram_com