رمان سلطان

#سلطان_پارت_660


صبا خدا حافظی کرد و به دنبال برادر دوید.

نفس بغض کرده بود...نمی توانست از سر حرفش کوتاه بیاید.

هرجور که شده بود باید سلطان را از آن زن دور می کرد.

درست است دوری از سلطان تمام هست و نیستش را نابود می کرد.

اما چاره چه بود،نمی توانست حضور آن زن را درکنار سلطان مخصوصا با رفتاری که امروز ازش دید و حسادتی که در چشمان آن زن بود را نادیده بگیرد.

شاخک های زنانه اش خطر رغیبی سر سخت را هشدار می دادن.

_نفس بیا بریم.

سیاوش دستش را روی گودی کمر نفس گذاشت .

_بریم نفس.

**

_داری کجا می بریم سیاوش اینکه راه آبادیه؟!

سیاوش برای لحظه ای چشم از جاده برداشت نیم نگاهی به صورت عصبی نفس انداخت و لبخند زد وبه سرعت سرش را به سمت جاده بر گرداند و لب زد:

_هردو تون بی قرار هم دیگه اید.تو از امیرسام بدتر ...امرسامم از تو بدتر.

برگرد پیش شوهرت نفس.

romangram.com | @romangram_com