رمان سلطان

#سلطان_پارت_658


_راضی کردن نفس سخته،اما فکر کنم از پسش بر بیام ، تو برو عمارت من تا یک ساعت دیگه میارمش.

سلطان کلافه دستش رو روی گردنش گذاشت و حینی که ماساژش می داد نگاهش رو تا توی چشم های سیاوش بالا کشید .

_یک ساعتت بشه یک ساعت و پنج دقیقه خودم میام و با زور برش می گردونم عمارت.

سیاوش از این همه اشتیاق سلطان برای برگشتن نفس خنده اش گرفت و این حالتش ثمره اش شد لبخند کجی گوشه ی لب هاش که از چشم تیز بین سلطان دور نموند وعصبیش کرد.

با لحن خشنی غرید:.

_چته؟!

حرفم کجاش خنده داشت؟!

سیاوش لبخندش رو جمع کرد و برای آروم کردن سلطان گفت:

_به حرف تو نخندیدم،یاد یه چیزی افتادم.

سلطان لب باز کرد تا چیزی بگه که چشمش افتاد به نفس و سونیا که به سمتشون میومدن.

سیاوش پشتش به اونا بود.

وقتی نگاه خیره ی سلطان رو دید سریع برگشت به عقب.

دل سلطان هر لحظه بیشتر برای به آغوش گرفتن نفسش می تپید.

سیاوش باژست خاصی دست در جیبش کرده و شانه به شانه ی سلطان آمدن آن دو را تماشا می کرد.

romangram.com | @romangram_com