رمان سلطان

#سلطان_پارت_655


_امیرسام خیلی زن ذلیلی.

متعجب از حرفش ابرو هام رو تو هم کشیدم.

هیچ وقت من رو به اسم کوچیک صدا نمی کرد.

پس می خواست بین من و نفس رو خراب کنه.

نیشخند زدم و با لحن جدی گفتم:

_مهناز خانوم فکر نمی کنم بهتون اجازه داده باشم من رو به اسم کوچیک صدام کنی.

شوکه نگاهم کرد.

معلوم بود انتظار چنین حرفی رو از جانب من نداشت.

(سوم شخص)

نفس لبخند زد.

گوشه ی لبش را به دندان گرفت،چقدر دلش خنک شده بود،گویی سلطان با این جمله ی کوتاهیی که به زبان آورده بود. سطلی آب سرد روی آتش درونش که از حسادت زبانه کشیده بود. ریخته و دلش را کمی آرام کرده بود.

نگاه مهناز به ناگاه روی صورت خندان نفس ثابت ماند .

آتش حسادت آنچنان به وجودش رخنه کرد که راضی بود همانجا با دندان های تیزش بدن نفس را تکه تکه کند.

لبش را روی هم فشرد و یک تا ابروی کمانی و نازکش را بالا انداخت و با صدایی که از شدت خشم می لرزید و او ماهرانه سعی در کنترلش داشت ،لب زد.

romangram.com | @romangram_com