رمان سلطان

#سلطان_پارت_645


نفهمیدم چطور سوار ماشین شدم.

فقط هق می زدم...این دختر چکار کرده بادل سنگی سلطان که حالا اینطور براش بی تابی می کنه.

لبای لرزونم رو روی گونه ی نفس گذاشتم و آروم ها کردم.

پوست صورتش یخ زده بود،می خواستم گرمش کنم.

آروم با بغض زمزمه کردم:

_نفسم...چشمات رو باز کن.

خانومم...نخواب...

این قلب لعنتیم به خاطر توعه که داره می زنه.

بیدار شو اصلا حرف حرف تو باشه.

نفسم رو با آه بیرون دادم.

بی صدا اشک می ریختم.

شونه هام می لرزیدن صورت نفس از اشکام خیس شده بودن.

مچ دستش رو با تکه ای از شالش بسته بودم.

دست زخم شدش رو تومشتم گرفتم و آروم باشستم نوازشش کردم.

romangram.com | @romangram_com