رمان سلطان

#سلطان_پارت_617


(سلطان)راوی

نفس هق زد چشمان بارانیش را به چشمان نافذ سلطان دوخت.

و همین یک نگاه کافی بود تا قلب عاشق سلطان دیوانه وار و بی قرار به سینه اش بکوبد.

_باشه می‌رم ،ولی این رو بدون خان مغرور...

بریده بریده کلمات را ادا می کرد بغض نمی گذاشت راحت حرف دلش را بزند.

_بد کردی با این دل عاشقم...بد کردی.

نگاهش را از صورت سلطانش برداشت و هینی که هق می زد از کنارش به سمت دراتاق دویید و قبل از آن که سلطان بتواند کاری کند از اتاق خارج شد.

سلطان درمانده با چشمانی گشاد شده مات و مبهوت رفتن نفس ماند.

گمان می کرد که با تهدید کردن بتواند مانع از رفتنش شود اما...

به ناگاه قلبش تیر کشید.

حالا که نفسش بی رحمانه ترکش کرده بودبدون اینکه به حرف هایش گوش بدهد، دیگر زنده بودنش چه فایده ای داشت.

حس می کرد یکی با خنجری تیز بی رحمانه قلبش را هدف گرفته و پشت سرهم ضربه می زند.

امروز بعد سال ها آرامشی را درکنار نفس تجربه کرده بود که تمام سال های نو جوانی و جوانیش را در حسرت داشتنش می سوخت.

در آغوش نفس...که همسرش بود...محرمش بود....وتمام زندگیش.

romangram.com | @romangram_com