رمان سلطان

#سلطان_پارت_605


سلطان اخم هایش را پرغیظ در هم کشید فکش منقبض و صورتش قرمز شده بود،از قضاوت های ناحق سیاوش نسبت به خودش سخت خشمگین و عصبی بود،دستش را بالا کشید و همانطور که با چشمان وحشی اش خیره به صورت سیاوش بود ،دستش را روی پنجه هایش گذاشت و با حرص دستش رااز یقه ی پیراهنش جدا کرد و با خشم غرید：

_ببر صداتو...من با آبروی کسی بازی نکردم.

نفس زنمه ،من دوستش دارم اونم دوستم داره.

تو ام بهتره دهنت رو ببندی و بر اساس این شواهد بی پایه و اساست راجع به کسی قضاوت نکنی؟

سیاوش پوزخند زد...

از اعصبانیت درحال انفجار بود...

قفسه ی سینه اش از خشم بالا و پایین می شد،از خونسردی سلطان حرصش گرفته بود.

به چشم های سلطان خیره شد و نعره کشید：

_شواهدبی پایه و اساس،این که یه دختر یک ساله داری و هرشب می ری پیشش شواهد بی پایه و اساسه.



تو زن داشتی و به نفس من ...

کلافه دستش را به پیشانیش زد طوری که رد انگشتان کشیده اش روی پیشانی اش جاماند.

_لعنت به تو امیر سام،وقتی دیدم نمی تونم از نفس محافظت کنم سپردمش دست تو که تو ام اینجوری جواب اعتمادم رو بدی؟!آره؟

لحن صداش گرفته و کمی آروم تر شد...

romangram.com | @romangram_com