رمان سلطان

#سلطان_پارت_589


خیره به چشم های درشتش لب زد：

_نمی خوام اذیتت کنم ،نمی خوام ازم متنفر بشی...

فقط چند روزی جلوم آفتابی نشو...

خودم آروم می شم.

ونگاهش را از روی صورتش کشید و با چند قدم بلند از درگاه خارج شد.

در را که به هم کوبید بدن نفس از بلندی صدایش به لرزه افتاد.

نگاهش را از روی در کشید وبه پیراهن مردانه ی سلطان چشم دوخت.

با یک قدم خودش را به سمت پیراهن کشاند.

خم شد از روی زمین چنگش زد.

با اشتیاق پیراهن را مشت کرد و دودستی جلوی بینیش گرفت.

عطر خوشبوی سلطان مشامش را نوازش می کرد .

چشمانش را از سر اشتیاق بست و نفس عمیقی کشید و حجم زیادی از هوای پر از عطر امیر سامش را وارد ریه های عاشقش داد.

به بی رحمی خودش درمقابل مرد مغرورش که تا به امروز چند بار غرورش را زیر پا گذاشته بود و احساساتش را پیش او بروز داده بود،فکر کرد.

هم عاشقش بود هم وابسته اش.

romangram.com | @romangram_com