رمان سلطان

#سلطان_پارت_584


هم چون بچه گربه ای که در چنگ شیری وحشی افتاده بود و دیگر راه فراری نداشت.

سلطان پوزخند زد..

نگاهش را که تحت تاثیر الکل مخمور تراز همیشه به نظر می رسید گرم و ملتهب روی صورت نفس چرخاند.

به ناگاه تمام تنش گر گرفت احساس گرمای شدید به تمام وجودش سایه افکند،دستش را از روی پهلوی نفس برداشت و به سمت دکمه های پیراهنش برد و یکی پس از دیگری دکمه ها را باز کرد.

با یک حرکت سریع پیراهنش را ازتنش خارج کرد و گوشه ای از اتاق پرت کرد.

صورتش را آرام آرام به صورت رنگ پریده ی نفس نزدیک کرد و هینی که نفس های داغش را که شدیدا بوی الکل می داد روی صورت و گردنش رها می کرد،با حالت مستی گفت：

_به نفعته باهام راه بیایی نفس،نمی خوام اولین رابطه مون با زور باشه.

نفس که بوی شدید الکل به بینیش خورده بود،وحشت زده آب دهانش را قورت داد و با تمام توانی که برایش مانده بود لب زد：

نمی خوام امیر سام..نمی خوام،من این رابطه ی اجباری رو نمی خوام تو گفتی عروسی می گیری...حرفات رو یادت رفته؟!

حالا با این کارت میفهمم که من رو به خاطر هوست می خوایی؟

وگرنه عروسی می گرفتی و به همه می گفتی که زن گرفتی ،می خوایی کسی نفهمه زنتم،که هر وقت خواستی مثل یه آشغال بندازیم بیرون...

سلطان بی هوا فریاد زد：

_بسه لعنتی...بس کن دیگه چیزی نگو...

لال شو نفس،صدات رو ببر .

romangram.com | @romangram_com