رمان سلطان

#سلطان_پارت_578


ولی چاره ای نداشت ترس از دست دادنش مثل خوره به جانش افتاده بود و ذره ذره نفسش را می گرفت.

دستش را آرام از روی صورتش پایین کشید و همزمان نفسش را عمیق بیرون داد .

دستش را داخل جیب شلوارش فرو کرد و جعبه ی طلایی رنگ فلزیش را بیرون کشید.

درش را با فشردن دکمه ی کوچکی کنار جعبه باز کرد،یکی از سیگار هارا برداشت و دوباره درجعبه را بست و داخل جیبش گذاشت.

وهمزمان از داخل جیبش فندک طلایی رنگش را که نقش اسبی زیبا داشت بیرون کشید.

سیگار را با ژست مخصوص خودش گوشه ی لبش گذاشت و فندکش را بالا گرفت و هم زمان که نوک سیگار از سرخی آتش درخشید .

پک عمیقی به سیگار زد و دود غلیظی را داخل ریه هایش فرستاد.

دود را که به سینه کشید،ریه اش سوخت،به سرفه کردن افتاد،ابروهایش را درهم کشیدو دست راستش را روی دیوار تکیه گاه کرد وکمی به جلو مایل شد.

_امیر سام چی شدی؟!

سونیا که تازه از بیرون می آمد با باز کردن درسالن و دیدن حال سلطان به سمتش دویید.

دستش را روی کتف خم شده ی برادر گذاشت ،چشمش که به سیگار بین انگشتانش افتاد اخم کرد و با ناله لب زد:

_قربونت برم داداشی،آخه چرا خودت رو عذاب می دی این لعنتی چیه که می کشی؟!

وهم زمان به هق هق افتاد.

سلطان که کمی آرام شده بود در همان حالت که خم شده بود سرش را بالا گرفت و چشمان سرخ و مخمورش را به صورت زیبای دردانه خواهرش دوخت.

romangram.com | @romangram_com