رمان سلطان

#سلطان_پارت_574


نفس که حالش حسابی از حرکات وسوسه انگیز سلطان دگرگون شده بود با صدایی گرفته و لرزان لب زد:

_چکارت کنم امیرسام؟!م...من نمی دونم.

سلطان سرش را بالا گرفت دست چپش را روی دیوار درست کنار گوش نفس گذاشت و نگاهش روی صورت سرخ شده ی شکارش تیز شد.

_بگو آره ،یا نه...

تو حق انتخاب داری ،من چیزی رو بهت تحمیل نمی کنم.

نفس دهان باز کرد تا چیزی بگوید که در ساختمان باز شد وآن دو که کمی از در فاصله داشتن همزمان به سمت در برگشتن.

طاها بود،وارد ساختمان که شد سرش را بلند کرد،با دیدن آن دو درآن حالت لحظه ای خیره ماند ولی به سرعت به خودش آمد خواست یک قدم به عقب برگردد که سلطان به سرعت خودش را از نفس دور کرد و خطاب به طاها غرید:

_وایستا ببینم چکار داشتی؟!

طاها سر به زیر همانجا میان درگاه ایستاد و آرام با صدای بمی گفت:

_خان !بچه ها سیاوش رو پشت عمارت دیدن.

قلب نفس با شنیدن این خبر از دهان طاها برای لحظه ای ایست کرد.

بی شک سلطان آیه را خوانده بود.

سلطان ابروهای پرپشتش را درهم کشید ،وحشت از دست دادن نفسش برای اولین بار به جانش افتاده بود ،باید کار نفس را یکسره می کرد قبل از آنکه سیاوش رازش را بر ملا کند.

روبه طاها کرد و غرید:

romangram.com | @romangram_com