#سلطان_پارت_566
نفس نفس می زدم ،چشم هام رو آروم باز کردم.
نگاهم به صورت اعصبانی سلطان افتاد با یک دست بازوم رو گرفته بود و دست دیگه اش رو دور کمرم تاب داده بود.
نگاهم رو با وحشت ازش گرفتم و سرم رو چرخوندم به سمت پایین ،تنها تکیه گاهم دست امیر سام بود که اگه زود نمی جنبید الان من پایین پله ها افتاده بودم،اونم با دست و پای شکسته.
نفسم رو با خیال راحت بیرون دادم .
_مگه نگفتم ازاتاقت نیایی بیرون؟!
صدای جدی سلطان باعث شد به خودم بیام و سرم رو به سمتش چرخوندم.
نگاهم که به صورت جذاب و چشم های پرنفوذش افتاد زبونم بند اومد،باید بهش چی می گفتم،که دوراز چشمت دارم میرم سیاوشی رو ببینم که ازش متنفری،نه صد درصد من رو خفه می کنه.
لحن خشن و جدی سلطان باعث شد که زبونم تکون بخوره.
_باتوام چرا خشکت زده،چرا انقدر هولی،چیزی شده؟!
_ن....نه...فقط اومدم یکم هوابخورم.
سلطان کمرش رو صاف کرد و همزمان من رو هم بالا کشید.
سینه به سینه ام ایستاد و دستش رو از روی کمرم برداشت نگاهش رو یک دوراز بالا تا پایین هیکلم چرخوند و روی صورتم ثابت موند.
_اونوقت با این سرو وضعت اومدی هوا بخوری،اونم جلوی این همه نگهبان،مگه یه بار بهت نگفتم که من برای خودم یه سری اعتقادات دارم ،یکیشون اینه که غیرتم اجازه نمی ده ناموسم با این وضع فجیح لباس بپوشه،اونم جلوی این همه مرد.
قلب نفس بی امان و از سر هیجان می کوبید.
romangram.com | @romangram_com