رمان سلطان

#سلطان_پارت_544


با خشم اما آرام غرید:

_بگو...

همچنان خیره بود به نفسش رنگ صورتش پریده بود.

نگاهش را از چشمان نفس به پایین سر داد و دستش را از داخل لباس نفس بیرون کشید.

صورتش را به صورت نفس نزدیک کرد و آرام پیشانیش را بوسید.

_نفسم نترس ،نمی خوام اذیتت کنم،کاریت ندارم بهتره بخوابی.

حرف ها و حرکات سلطان آنقدر پیش چشمان نفس رویایی آمد که اشک درون چشمان درشتش حلقه بست،نمی دانست باید چه بگوید .

او از رابطه با سلطان هرچند که شوهرش بود می ترسید،اما چگونه باید به زبان می آورد.

نفس زبانش را روی لبان خشکیده از هیجان خود کشید و بی طاقت زمزمه کرد:

_من...من تو رو دوستت دارم،خیلی زیاد ،اما ...

_بسه نفس ،هیچی نگو ، یه خورده زیاده روی کردم،خودم می دونم.

_سلطان ول...

وقبل از اینکه جمله اش را کامل کند سلطان بازوی ظریفش را میان پنجه ی قوی و مردانه اش گرفت و اورا به زور چرخاند و از پشت میان بازوان عضلانی و مردانه اش گرفت و آرام فشرد.

نفس تنش گرگرفت و تپش قلبش بالا رفت و همزمان با فشاری که سلطان به پهلویش آورد و با صدای لرزانی زمزمه کرد:

romangram.com | @romangram_com