رمان سلطان

#سلطان_پارت_538


سلطان که از لحن نفس خنده اش گرفته بود،همانطور که مردانه می خنید گفت:

_می شه بگی تا کی باید صبر کنم،اونم با این دلبری هایی که تو داری چپ و راست جلوم می کنی.

نفس شرم زده نگاهش را از صورت سلطان کشید و سرش را روی سینه ی مردانه اش گذاشت.

نفس هایشان در هم آمیخته بود و به تندی بالا می آمد.

که با خزیدن دست سلطان به سمت دکمه های پیراهن نفس و باز کردنشون یکی پس از دیگری...

دیگری،نفس با تعجب سرش را بالا گرفت و با صدای لرزانی لب زد:

_داری چکار می کنی ؟!

_می خوام با همون لباس هایی که اومدی تو اتاقم تو بغلم بگیرمت؟!

_ولی ...

_ولی و اما نداره،نکنه ازم خجالت می کشی؟!

نفس از این همه اشتیاق سلطان نسبت به خودش ناخداگاه لبخند زد.

سلطان آخرین دکمه راهم باز کرد و پیراهن گشاد مردانه را از تن ظریف نفسش بیرون کشید.

چشمش که به بدن سفیدش افتاد در دلش این همه زیبایی را تحسین کرد .دلش بوسه ای از بازوان سفید و عریان همسرش را هوس کرده بود.

پیراهن را گوشه ای پرت کرد و دستش را به سمت کلاه برد و آروم از سر نفس بیرون کشیدتش.

romangram.com | @romangram_com