#سلطان_پارت_533
نگاهش به سمت حوض آبی کوچکی کشیده شد ، که درست روبه روی کلبه ی چوبی قرار داشت، مجسمه ی اسبی زیبا که روی دوپایش ایستاده بود و از دهانش آب خارج می شد دروسط حوض کوچک نصب شده بود و زیبایی دوچندانی به آنجا داده بود.
سلطان او را به خودش فشرد و آرام زمزمه کرد:
_می خوام تا صبح که دوسه ساعت بیشتر نمونده،کنارم باشی.
نفس دستش راکه تا آن لحظه میان پنجه های سلطان گره خورده بود را بالا آورد،به روی سینه اش گذاشت و خیره به چشمان مخمورش زمزمه کرد:
_ چشم،آقا شیره.
سلطان مردانه خندید
وبا آن خنده ی نفس کشش چه غوغایی که در دل نفس به پا نکرده بود.
سلطان خیلی سریع لبخندش را جمع کردو آرام زمزمه کرد.
_بیا نفس،بیا می خوام یه چیزی نشونت بدم.
سلطان دست ظریف نفس را میان پنجه ی قوی ومردانه اش گرفته بود واو را به سمت گوشه ای از پشت بام کشید.
نفس با کمی شیطنت همان طور که همگام با او قدم بر می داشت سرش را به سمت سلطان چرخواند و به طور ناگهانی ایستاد.
سلطان با تعجب به سمتش برگشت و چشمان مخمورش را به صورت خندان نفس دوخت و با صدای بم مردانه اش لب زد:
_چرا وایستادی؟!
با شیطنت کمی ناز و عشوه چاشنی صدای ظریف و دخترانه ی خود کرد و هینی که دست راستش را روی سینه ی عضلانی و پهن سلطان می گذاشت دست چپش را از میان انگشتان بلند و قوی او بیرون کشید و روی بازوی قطورش گذاشت و زمزمه کرد:
romangram.com | @romangram_com