#شروعی_دیگر_پارت_404
_من و تکون دادن به خودم؟
چشمکی زدم و گفتم:
_با سارگل چرا که نه.
با خنده گفت:
-آهان، اون تکون دادن که بله.
خندیدم و به سمت ارسلان رفتم و ضربه‌ای روی شونه‌اش زدم:
_پاشو شاه دوماد، پاشو که باید یه ذره هم شما مجلس رو گرم کنید.
خندید و سری تکون داد.
صدای آهنگ ملایم که توی سالن پیچید، ارسلان با سوگل و شهاب با سارگل وسط رفتن و دست تو دست هم مشغول رقصیدن شدن.
نگاهم سمت پانیذ کشیده شد که با لبخند چشم دوخته بود به ارسلان و سوگلی که حکم برادر و خواهر رو براش داشتن.
با شکلاتی که پانیا جلوی صورتش گرفت، مجبور شد چشم از اونا برداره و نگاهش رو بده به کوچولوی دوست داشتنیِ توی بغلش.
نمی‌دونم پانیا چی بهش گفت که با خنده گازی به شکلات زد و پشت بندش بـ ــوسه‌ی محکمی روی گونه‌ی پانیا نشوند.
و من لحظه‌ای آرزو کردم کاش جای اون کوچولوی دوست داشتنی بودم.
از فکر خودم خندم گرفت.
خدایا ببین یه دختر با آدم چه‌ها که نمی‌کنه، که حتی منِ مردِ به این گندگی، آرزو می‌کنم کاش جای یک بچه‌ی چهار ساله بودم.
نگاهم سمت شهاب و سارگل که تو بغل هم آروم می‌رقصیدن، کشیده شد.
romangram.com | @romangram_com