#شروعی_دیگر_پارت_371
حرصی گفت:
_پانیذ این‌قدر بدم میاد دست می‌ذاری رو نقطه ضعف‌های آدم.
لبخندی روی لبم نشست:
_برو باهاش حرف بزن، یه طرفه به قاضی نرو، این‌قدر قلبش رو نشکن، بعد بند زدنش سخت میشه‌ها!
مکثی کرد و گفت:
_گیریم که قبول کردم، تو رو چیکار کنم؟
_با کی اومدم؟ با همونم بر می‌گردم.
دست به کمر با اخم‌های درهم گفت:
_چون نتونستم بیام دنبالت؛ حالام باید بذارم با شاهرخ بری.
_همچین میگه "بذارم با شاهرخ بری"، انگار می‌خوام با دیو دوسر برم.
_هرچی، حتی اگه هم بخوام با سوگل برم حرف بزنم، اول تو رو می‌رسونم، بعد میرم.
اخم کردم و چرا دلم می‌خواست با شاهرخ برم؟
_چرا همیشه باید حرف تو باشه؟
_چون داداش بزرگ‌ترتم!
کلافه گفتم:
_ارسلان یه بار نه نیار دیگه.
چپ چپ نگاهم کرد و نفسش رو بیرون داد:
romangram.com | @romangram_com