رمان شروعی دیگر

#شروعی_دیگر_پارت_369

تصور خودم و شاهرخ شیرین‌تر از عسل بود؛ اما...!

من از این "اما" می‌ترسیدم.

با اومدن گارسون چشم از انگشترم گرفتم.

ظرف غذا که جلوم گذاشته شد، سعی کردم ذهنم رو از اون عسلی‌های جادویی منحرف کنم.

گارسون مخلفات رو هم روی میز چید و بعد از پرسیدن اینکه "چیز دیگه‌ای لازم ندارید؟" سری تکون داد و رفت.

شام رو با نگاه‌های عاشقونه‌ی سارگل و شهاب و بی‌محلی‌های ارسلان و حسرت نگاه سوگل و حس شیرین و در عین حال ترسناک نهفته توی چشم‌های شاهرخ، خوردیم.

ارسلان در حالی که سوییچ رو از جیبش در می‌آورد، رو به شهاب گفت:

_داداش دیگه از ده رد شده؛ من سارگل و پانیذ و سوگل رو میبرم.

شهاب نگاهی طولانی به چشم‌های سارگل انداخت و گفت:

_آخه...

شاهرخ به کمک برادرش اومد و گفت:

_ارسلان نمی‌دونی داداش ما دیگه طاقت یک دقیقه دور موندن از عشقش رو نداره.

ارسلان خندید و دستاش رو به نشونه‌ی "تسلیم" بالا برد:

_آقا ما شرمنده، گفتم مثلاً زحمتش رو کم کنم.

شهاب با خنده و عشق گفت:

_سارگل نعمته نه زحمت.

سوتی زدم و گفتم:

romangram.com | @romangram_com