رمان سایه

#سایه_پارت_670

با خستگی خودش را روی صندلی انداخت وآرام نالید

-سایه کنار من آرامش نداشت چون مالک قلب وروحش یکی دیگه بود

آرام وبا آرامش گفت :

-اما اون مرد هنوز هم خبر نداره که صاحب همه وجود سایه است

با پوزخندی تلخ سرش را تکان داد وگفت :

-پس اشتباه اومدی ؛باید به جای اینکه اینجا می اومدی و سوهان روح من بشی می رفتی وبه اون می گفتی سایه چقد دوستش داره

محکم وپر جربزه گفت :

-منم به همین خاطر اینجام !.....اینجام تا به اون مرد بگم سایه چقدر دوستش داره ودر تمام این مدت حتی لحظه ای هم از یادش غافل نبوده

عصبی نیشخندی زد وگفت :

-اینجا ؟.........توی دفتر من ؟......کی این اجازه رو بهت داده !

سعی کرد به رفتار عصبی آرمین بی اعتنا باشد

-اون باید بدونه سایه چقدر به همدلی و محبتش محتاجه

از اینکه مردی به غیر ازخودش به سایه اش محبت کند همه وجودش در آتش غیرت وتعصب زبانه کشید .چرا همیشه می اندیشید خدا سایه را فقط برای آرامش قلب او فرستاده .

از تصور سایه در کنار مرد دیگری برآشفت وبه تندی وبا صدایی نسبتا بلند فریاد کشید :

-سایه هنوز زن منه و منم بهش اجازه نمی دم که تا روزی که صیغه طلاق ما رو ازهم جدا نکرده با حماقت بچگونه اش آبرو واعتبارمنو خدشه دار کنه،بهتره بری واینو بهش بگی

روی مبل کمی جا به جا شد وبا صدای خفه ای گفت :

-شما نباید از سایه جدا بشه ،اون با این جدایی از اینی یم که هست داغوتر میشه

-اما جدایی خواست خود سایه است

سرش را بلند کرد ولحظه ای با متانت در چشمان مردی که با همه بار اندوهش هنوز داشت با سماجت اقدارش را به رخش میکشید خیره ماند .بغضش را فرو داد و واقعیتی را که ساعتها بردلش سنگینی میکرد را تنها در یک جمله کوتاه به زبان آورد :

-دکتر سایه عاشق شماست !

مات شد ،راه نفسش چقدر سخت وآزار دهنده غذابش میداد .چقدر از اینکه بازیچه قرار بگیرد متنفر بود وحالا زندگیش شده بود ملعبه دست دو دختر لجباز واز همه جا بیخبر، لبخند تمسخر آمیزی روی لبش نشست وگفت :


romangram.com | @romangram_com