رمان سایه

#سایه_پارت_662

زمزمه کرد

-اماشما منو مجبور به این انتخاب کردید

-حالا هم دیر نشده پسرم تو فقط باید براش ثابت کنی که چقد دوستش داری

نفس عمیقی کشید وگفت:

-دیگه نمی خوام در مورد سایه حرفی بزنم هرچی بین ما بوده دیگه تموم شده اگرچه با جدایی هم زندگی هردومون به حالت عادی قبل برنمی گرده

-اما پسرم............

حرف مادرش را قطع کرد وگفت :

-به بابا بگو همه کارهای مربوط به طلاق و انجام دادم وبا اینکه جدایی به خواست خود سایه بوده اما من همه مهریه اش و توی حسابش وایز کردم و فیشش هم ضمیمه مدارکه

از جا برخاست دهان مهری از تعجب باز مانده بود ؛نگاهش را از او گرفت وادامه داد

- برای تمدد اعصاب مدتی می رم سفر ،می خوام وقتی برگشتم دیگه اسمی از سایه وهیچ زنی توی زندگیم نباشه ؛ دارم اینو ازتون خواهش می کنم مامان!

وبدون اینکه منتظرواکنش مادرش باشد ازسالن خارج شد وبی توجه به مادرش که داشت او رابه اسم صدا میزد وخواهش میکرد لحظه ای بماند سوار ماشینش شد وبا سرعت بالا ازباغ خارج شد

مهری که به دنبالش تا میانه راه دویده بود،نفس نفس زنان ، نگران ودلواپس با نگاهی توام با غم واندوه او را بدرقه راهش کرد

پایش را تا آخر بر روی گاز فشرد دیگراز همه کس وهمه چیز خسته بود ؛از اینکه زندگیش به این راحتی بازیچه خواسته مادرش قرار گرفته بود ؛از اینکه به سادگی واحمقانه خام معصومه یک نگاه شده بود ،او یک عمر ریاضت نکشیده بود که فرمانروای عقلش ،احساس شود .

این دختر ساده وآرام همه زندگیش را بهم ریخته بود ؛همه منطقش را ،همه ریاضتهایی که حاصل سالها درد کشیدنش بود .در نظرش او با همه فرق داشت وتنها اشتباهش هم همین بود که می اندیشید او با همه فرق دارد

دختری با چشمان زیبای عسلی وچهره پاک ومعصوم که ناخواسته قلبش را به تپش می انداخت

چه شبهایی که برای سرکوب احساساتش به اوتا به سپیده صبح چشم برهم ننهاده بود و از اینکه سایه تنها با فاصله یک دیوار در کنارش نفس می کشد راضی وخشنود بود

لعنت به من چه ساده دل سپردم

لعنت به من اگر واسش میمردم

دست منو گرفت و بعد ولم کرد

لعنت به اون کسی که عاشقم کرد

لعنت به من چه ساده دل سپردم


romangram.com | @romangram_com