#سایه_پارت_658
دستگیره در را گرفت پیاده شود ،آرمین سریع بازویش را به چنگ گرفت وعاجزانه نالید :
-سایه تو نمی تونی اینهمه سنگ دل باشی !تو می دونی که من بدون تو می میرم
در حالی که اشک در چشمانش حلقه بسته بود .به طرفش برگشت وهمراه با لبخند تمسخر آمیزی گفت :
-پس اون همه اعتماد به نفس کجا رفتن ! همشون به یکباره پر کشیدن ..........مگه تو همون آدمی نیستی که بهم می گفت نباید هیچ وقت وابسته من بشی چون قرار مون جداییه……هان !حالا چی شده خودت وابسته وگرفتار دختری شدی که از روز اول آشنایی به جای یه کلمه محبت آمیز وامید بخش با همه تنفر وغرورت فقط بهش گفتی من نه شما رو می خوام ونه زندگی با شما رو .........هان !..چرا لالمونی گرفتی مگه توهمون آدم نیستی که با سنگ دلی تموم بهم گفتی ازدواج با من برات یه عذابه! یه گ*ن*ا*ه کبیره !.......هان !پس چرا حالا خودت نمیفهمی که برای منم عذاب بود !سخت بود ،درد داشت
سرش را از روی تاسف چند بار تکان داد وبغض الود ادامه داد
-نه !.....ازم نخواه همه اینها رو به سادگی فراموش کنم ؛می دونی چقدر زجرم دادی ووقتی که بهت به عنوان یه همسردر کنارم احتیاج داشتم کنارم نبودی ؛می فهمی چند شب تنها تا دیر وقت توی اون چهار دیواری از ترس و وحشت به خودم لرزیدم وتو بی خیال از اینکه یه دختر جوون با هزاران امید و آرزو توی خونه منتظرته سرگرم کارهای اون شرکت لعنتی بودی ؛همون شرکتی که به خاطرش منو، احساسمو،زندگیمو فدای پول پرستی خودت کردی ؛فکر کردی همه اون چهار ماه اسارت به راحتی فراموش می شن
مستاصل ونا امید گفت :
-به مقدسات سوگند سایه تمام لحظه به لحظه اون روزهای تلخ و برات جبران می کنم فقط به شرطی که بهم بگی همه حرفهات دروغه وهیشکی توی زندگیت نیست
نگاهش را از او گرفت وبا لحنی سرد وآزار دهنده گفت :
-هیچ کدوم از حرفهای من دروغ نیست ؛من واقعا یکی و دوست دارم
درمانده ومستاصل شانه هایش را محکم گرفت وبا شدت تکان داد وگفت :
-خواهش می کنم سایه !بهم بگو همه حرفهات دروغه
در عمق چشمان خسته وغمگینش خیره شد در زیر این نگاه ملتهب وگیرا احساس ضعف وناتوانی می کرد او این مرد را با همه وجود می پرستید
عاجزانه نالید :
-به روح پدرم قسم همه وجودم مملو از عشق به مردیه که حتی لحظه ای هم نتونستم از یادش غافل بشم
پر ازخشم او را به عقب هل داد وفریاد کشید :
-گمشو بیرون !.......دیگه نمی خوام هیچ وقت ببینمت
دستگیره در را گرفت ودر را گشود آرمین با لحنی نفرت انگیز بدون اینکه به او نگاه کند آرام گفت :
-به امینی می گم زودتر یه وقت دادگاه بگیره تا سریعتر از این اسارت و بدبختی خلاص بشی
دلش شکست وچشمانش پر از اشک شد نگاهی با حسرت به آرمین انداخت وبی هیچ حرفی با قلبی آکنده از غم واندوه از ماشینش پیاده شد .در آخرین لحظه قبل از ورود به خانه سرش را برگردانند وآخرین نگاه را به آرمین انداخت سرش را روی فرمان گذاشته بود .دلش به حالش سوخت ،برای هر دویشان سوخت .باز هم دچار احساس دوگانه ای شدبود هم عاشقانه آرمین را دوست داشت ودلتنگ لحظه های زیبای با او بودن بود وهم به خاطر همه توهینها وتحقیرهایش از او متنفر بود
می دانست که با این حرفش برای همیشه آرمین را از دست داده اما این تنها راه رهایی از دست آرمین بود چرا که او هرگز نمی توانست خود را فدای احساسی کند که قرار است همه عمر حسرت وندامت به همراه داشته باشد
romangram.com | @romangram_com