رمان سایه

#سایه_پارت_617

-چرا همه چیزو همون اول بهم نگفتی ؟

اخمهایش درهم گره خورد وعتاب آمیز گفت :

-من همه سعی خودموکردم اما تونخواستی که باورکنی !......بارها بهت التماس کردم اما تو هیچ وقت به حرفام گوش ندادی

موجی از سرزنش درلحن کلامش حس میکرد ،با لحن خفه ای زمزمه کرد

- تو در مورد بهارهیچی بهم نگفتی ! اگه می دونستم آرمین قبلا نامزد داشته هرگز خودمو درگیر زندگیش نمی کردم

- اما توخودت همه چیزو می دونستی سایه ……. !! فراموش کردی خود آرمین بهت گفته بود که به خاطر یه زن دیگه نمی تونه تو رو دوست داشته باشه ؛....

لحظه ای ساکت شد نفس عمیقی کشید و حرصی وعصبی ادامه داد

-اما تو اهمیت ندادی و حاضر شدی به خاطر پدرت این خفتوتحمل کنی

به طرفش برگشت وعصبی به تندی فریاد کشید :

-آره من اینو می دونستم، اینو میدونستم وبا این علم وارد زندگیش شدم که تنها پای یه زن در میونه اما چرا هیچ کدوم تون بهم نگفتین که اون یه بیمار روانیه!

حرصی پیشانیش را مالش داد وگفت :

-سایه آرمین یه بیمار روانی نیست اون در تمام عمرش حتی یه بارم دارومصرف نکرده ؛اما یک زخم خورده است ،زخمی که اینقدر عمیق وکاریه که هم باعث آزار خودش شده هم اطرافیانش

با لحنی غم گرفته گفت :

-خواهش می کنم نگه دار ،دیگه نمیتونم تحملتون کنم ،خواهش میکنم نگه دار

با کلافگی پنجه اش را در موهایش کشید وبدون اینکه نگه داردبا دلسوزی گفت :

-سایه من تو رو درک می کنم ومی فهمم تحمل همه این حرفها برات خیلی سخته اما باور کن همه اونچه که شنیدی یک واقعیت محضه

بغضش را فرو خورد وگفت :

-می دونم !......ولی همه شما منو احمق فرض کردین وفریبم دادین

-اینطور نیست سایه من همه تلاشمو برای بهم زدن این بازی احمقانه کردم اما تو نخواستی

عصبی میان حرفش پرید وگفت :

-بس کن آرتین !دیگه نمی خوام هیچی بشنوم ،شما همتون توبدبخت کردن من به یک اندازه مقصر ین ؛حالا هم خواهش می کنم منو همینجا پیاده کن چون دیگه دلم نمی خواد هیچ کدومتونو ببینم


romangram.com | @romangram_com