رمان سایه

#سایه_پارت_600

-اون داره زجر عذاب وجدانشو می کشه ،نه درد نارحتی منو

و از یادآوری بهار در کنار آرمین گریه اش شدت گرفت وبه تندی گفت:

-اون دیگه برام مرده و اصلا وجود نداره

نازنین آشفته ودستپاچه گفت :

-باشه !....باشه ! هرچه تو بگی ،حالا خواهش می کنم ،آروم باش

به سختی گریه اش را کنترل کرد و بغض آلود با ضعف گفت :

-نازنین تنهام نذار ،خواهش می کنم کنارم بمون

مهربان دستش را فشرد وگفت :

- من کنارتم ، نگران هیچی نباش و با آرامش بخواب

چشمانش را برهم گذاشت وپس از لحظاتی با آرامشی نسبی به خواب رفت .اثرات داروها چنان زیاد بود که اصلا حال خودش را نمی فهمید وشبانه روزش در هم آمیخته بود و نمی توانست فرق بین روزوشبش را بفهمد . با سوزش و دردی خفیف ، آخ ضعیفی از ته گلویش بیرون پرید و آرام چشمانش را گشود .

پرستار مهربان نگاهش کرد وبا لبخندی پرسید :

-درد داشت ؟

زمزمه کرد

-دیگه عادت کردم

گرمای آشنای دستی وجودش را گرم کرد نگاه بی رمقش را به سمتش برگردانند اما با دیدن صورتی پوشیده از مو به شدت منقلب شد ،در این چهره ناآشنا تنها یک جفت چشم درشت وسیاه را می شناخت .شبهی از آرمین با نگاهی مملو از غم به او خیره شده بودآرمین دستش را آرام به لبش نزدیک کرد وب*و*سه ای نرم بر آن نهاد و در حالی که با نوک انگشتش گونه اش را نوازش می کرد با محبت گفت :

-خوبی عزیزم !

بغض آلود نالید

-می خوام به خونه برگردم ،دیگه از اینجا بودن خسته شدم

مهربان لبخندی زد وگفت :

-اول باید کاملاخوب بشی تا دکتر اجازه مرخصیتو بده

با ضعف گفت:


romangram.com | @romangram_com